Hayat..

Daha dün sevdiğim insan yüzünden üzüldüğümde yemeden içmeden kesilen ben, nasıl oldu da bu kadar tepkisiz bi insan oldum herşeye karşı..Bu, bazen iyi bazen kötü..bazen karşımdaki insanı delirtiyorum bununla.bazen de oh diyorum..Dünki Bursa gezimde otobüsle giderken yine yıllar öncesi yaşadıklarım geldi.Otobüs yolculuğumun heycanla sürdüğü yıllar..Sonunda kavuşmak olan yıllar..Ve birkez daha ruhsuzlaştığımı farkettim..Bu benim açımdan hiç iyi bişey değil..Ama bu noktaya geldim(getirildim)..İşte hayat dedikleri bu sanırım..Önceden deli gibi arzuladığın şeylerin bugün hiçte umrunda olmadığı bişey..